Annelik bumu?
Kücüklügümden beri annemin para hirsiyla büyüdüm. Hep beni okuttugunu, karnimi doyurdugunu basima kakti. Ona göre bunlari her anne yapmiyormus. Bana aslinda hicbirzaman bir anne olamadi, beni anlayamadi. Hep beni, kardeslerimi, babami bile baskalariyla kiyasladi. Sevmedigi bir adamla evli olmanin acisini hep cocuklarindan cikardi. Ailemin bana sahip cikmamasi sonunda erken bir evlilik yaptim. Yipratici bir evlikti bosandim. Bana sözde destek oluyordu annem. Orda burda beni besledigini, bana harclik verdigini söyleyerek. Oysaki, kendime ait bir evim ve bir isim oldugu halde. Beni hep abilerime karsi kötüledi, kiskirtti. Hep param yok deyip agladi ona buna. Ama hanimefendinin daireleri sira sira dizili. Ben evlenirken, bana ceyiz bile vermedi. Bunlari simdi söyledikce, "sana mi verecektim parami, evlatlarmi bana bakacak sanki, tabi daire falan alicam" diyerek beni her defasinda yipratti. Cünkü ben ayni zamanda istenmeyen bir cocuktum, aslinda beni aldirmak istemis ama sonra Allahtan korkmus. Hep bunlarla beni yedi bitirdi. Simdiyse" ben iyi bir anneydim, benim anne bulamazsin, benim hic hatam yok" diyerek, beni suclamaktan baska bir ise yaramiyor....Dogru, zaten bütün hata bende, cünkü ben kendim istedim ya dogmayi, onlara evlat olmayi....

3

Gönderen: afrodittt